Zmarł Piotr Ziembiński
Dodane przez WiG dnia 04/02/2012 09:45
Piotr Ziembiński, pseudonim "Pietrucha", ur. 26 XI 1960 w Warszawie.
Ukończył XXX LO im. Jana Śniadeckiego w Warszawie (1979).
1968-1982 członek ZHP (1976-1982 instruktor).
1979-1980 pracownik prywatnego zakładu elektrotechnicznego.
1980-1984 student Politechniki Warszawskiej, Instytut Poligrafii.
Od IX 1980 członek Komitetu Założycielskiego NZS w IP PW.
1980-1981 z-ca przew. Koła Wydziałowego, współzałożyciel i drukarz pisma "Nonparel" oraz koszulek, zajmował się ustawianiem powielaczy i szkoleniem drukarzy.
XI-XII 1981 uczestnik strajku radomskiego na PW, szef powielarni.
12-13 XII 1981 szef ochrony Gmachu Głównego PW.
XII 1981-1982 serwisant drukarni u Olgierda Smoleńskiego.
W 1982 członek tajnych struktur NZS, współpracownik Teodora Klincewicza i NOWej, drukarz.
1984-1989 z-ca kierownika powielarni w Urzędzie m.st. Warszawy, organizator druku książek podziemnych wydawnictw w powielarni, m.in. dla "In plus".
W 1986 uruchomił drukarnię Oficyny Wydawniczej Rytm w Radziejowicach.
1990-1993 właściciel zakładu poligraficznego Kontrast, 1994-1999 specjalista ds. reklamy wydawnictwa Intervis, 1999-2003 specjalista ds. produktu w spółce Topex, kierownik ds. sieci handlowej w spółce Profix, Od 2007 operator drukarki w Wydawnictwie Garmond.

Piotr zmarł 1 lutego 2012 roku.
Pogrzeb odbędzie się w kaplicy na cmentarzu na Wólce Węglowej w Warszawie, w piątek 10 lutego 2012 roku o godzinie 15.
Rozszerzona zawarto newsa
Piotr Ziembiński, pseudonim "Pietrucha"
Poligraf - studia In­stytut Poligrafii PW, przerwane w 1984.
Z działalnością niezależną związany od 1980 jako współzałożyciel NZS Instytutu Poligrafii PW.
Szef powielarni w czasie strajku studentów na Politechnice, a od 12 grudnia do 13 grudnia 1981 szef ochrony GG PW.
13 i 14 grudnia 1981 wraz z Konradem Głowikiem zabezpieczał i wywoził sprzęt poligraficzny z GG PW i z siedziby NZS na ul. Szpitalnej, wykorzystywany od pierwszych dni stanu wojennego,m.in. do druku "Tygodnika Mazowsze". W okresie stanu wojennego i do grudnia 1989 pracował dla różnych inicjatyw wydawniczych i opozycyjnych. Organizował drukarnie dla Nowej między innymi w Warszawie na Jelonkach, w Radziejowicach k. Mszczonowa i drukował tam wraz Krzysztofem Siemieńskim, Jurkiem Ignatowskim, Konradem Głowikiem. Brał bezpośredni udział w różnych inicjatywach drukarskich (kalendarze, znaczki, koszulki). Wykonywał przygotowalnie do druku w różnych technikach (sito, białko, offset). Pracował jako drukarz, serwisant sprzętu poligraficznego, szkolił właścicieli lokali i nowych drukarzy pod względem obsługi powielaczy, maszyn offsetowych, oraz innego sprzętu poligraficznego. Współpracował bezpośrednio z Konradem Głowikiem, Teosiem (Teodorem Klincewiczem), Krzysztofem Siemieńskim, „Słoniem” (Wiesławem Bielińskim) i wieloma innymi osobami z opozycji i ruchu wydawniczego. Pracownik drukarni wydawnictwa Garmond.